دراز کشیدن

من می‌خواهم دراز بکشم و تلویزیون تماشا کنم.

I want to lie down and watch TV.

بعد از کار، دوست دارم دراز بکشم.

After work, I like to lie down.

او روی مبل دراز کشید.

He lay down on the sofa.

لطفا دراز بکشید و استراحت کنید.

Please lie down and rest.

بچه روی زمین دراز کشیده بود.

The child was lying on the floor.

می‌توانید اینجا دراز بکشید.

You can lie down here.

او هر روز بعدازظهر دراز می‌کشد.

He lies down every afternoon.

من دراز کشیدم تا کتاب بخوانم.

I lay down to read a book.

روی کاناپه دراز کشیدم تا استراحت کنم.

I lay down on the couch to rest.

بعد از کار، همیشه دوست دارم کمی دراز بکشم.

After work, I always like to lie down for a bit.

او روی چمن دراز کشیده بود و کتاب می‌خواند.

He was lying on the grass and reading a book.

بچه‌ها دراز کشیدند تا فیلم ببینند.

The children lay down to watch a movie.

لطفاً روی تخت دراز بکشید تا معاینه کنم.

Please lie down on the bed so I can examine you.

از شدت خستگی، فقط می‌خواستم دراز بکشم.

From extreme tiredness, I just wanted to lie down.

پدرم روی زمین دراز کشیده بود و با سگ بازی می‌کرد.

My father was lying on the floor, playing with the dog.

معلم به دانش‌آموزان گفت روی نیمکت دراز نکشند.

The teacher told the students not to lie down on the bench.

بعد از یک روز کاری طولانی، دوست دارم روی مبل دراز بکشم و تلویزیون تماشا کنم.

After a long workday, I like to lie down on the couch and watch TV.

Here, 'دراز بکشم' (darāz bekesham) is the subjunctive form, indicating desire or preference.

او از درد کمر شکایت داشت و مجبور شد دراز بکشد تا کمی آرام شود.

He complained of back pain and had to lie down to relax a bit.

'دراز بکشد' (darāz bekeshad) is again in the subjunctive, expressing necessity or obligation.

بچه‌ها در پارک روی چمن‌ها دراز کشیدند و به ابرها نگاه می‌کردند.

The children lay down on the grass in the park and looked at the clouds.

'دراز کشیدند' (darāz keshidand) is in the simple past tense, describing a completed action.

گاهی اوقات بهترین راه برای فکر کردن، دراز کشیدن در سکوت است.

Sometimes the best way to think is to lie down in silence.

'دراز کشیدن' (darāz keshidan) is used as a noun (gerund) here, meaning 'lying down'.

پزشک به او توصیه کرد که برای مدتی دراز بکشد و استراحت کند.

The doctor advised him to lie down and rest for a while.

'دراز بکشد' (darāz bekeshad) is in the subjunctive, indicating advice or recommendation.

او روی تخت دراز کشید و کتاب خواند تا خوابش ببرد.

She lay down on the bed and read a book until she fell asleep.

'دراز کشید' (darāz keshid) is in the simple past tense, describing a completed action.

بعد از ناهار، عادت دارم برای هضم غذا کمی دراز بکشم.

After lunch, I usually lie down for a bit to digest the food.

'دراز بکشم' (darāz bekesham) is in the subjunctive, expressing a habitual action or intention.

لطفاً روی زمین دراز نکشید؛ صندلی‌های خالی زیاد است.

Please don't lie down on the floor; there are many empty chairs.

'دراز نکشید' (darāz nakashid) is the negative imperative form, expressing a prohibition.

بعد از یک روز طولانی، تنها چیزی که می‌خواستم دراز کشیدن روی کاناپه و تماشای تلویزیون بود.

After a long day, the only thing I wanted was to lie down on the couch and watch TV.

Here, 'دراز کشیدن' (darāz keshidan) is used as an infinitive phrase, acting as the object of 'خواستم' (khāstam - wanted).

بچه‌ها دراز کشیدند و به ابرها نگاه کردند، اشکال مختلفی را در آن‌ها تصور می‌کردند.

The children lay down and looked at the clouds, imagining different shapes in them.

The past tense form 'دراز کشیدند' (darāz keshidand) is used for plural subjects.

او عادت دارد بعد از ناهار به مدت کوتاهی دراز بکشد تا انرژی از دست رفته‌اش را بازیابد.

He has a habit of lying down for a short time after lunch to regain his lost energy.

The subjunctive form 'دراز بکشد' (darāz bekeshad) is used after 'تا' (tā - in order to).

پزشک به بیمار توصیه کرد که تا زمان بهبودی کامل در رختخواب دراز بکشد.

The doctor advised the patient to lie down in bed until full recovery.

Again, the subjunctive 'دراز بکشد' (darāz bekeshad) is used in a subordinate clause.

حتی در شلوغ‌ترین لحظات، او می‌توانست جایی پیدا کند تا برای چند دقیقه دراز بکشد و چشمانش را ببندد.

Even in the busiest moments, he could find a place to lie down for a few minutes and close his eyes.

The infinitive 'دراز بکشد' (darāz bekeshad) is used here after 'تا' (tā - in order to/so that).

روی چمن دراز کشیده بودم و به آسمان آبی و پرندگان گوش می‌دادم.

I was lying on the grass, listening to the blue sky and the birds.

The past continuous 'دراز کشیده بودم' (darāz keshide budam) indicates an ongoing action in the past.

وقتی به خانه می‌رسید، اولین کاری که می‌کرد این بود که دراز می‌کشید و کتاب می‌خواند.

When he arrived home, the first thing he would do was lie down and read a book.

The past habitual 'دراز می‌کشید' (darāz mikesheed) describes a recurring action in the past.

گاهی اوقات لازم است از همه چیز فاصله بگیریم و فقط دراز بکشیم و به هیچ چیز فکر نکنیم.

Sometimes it's necessary to step away from everything and just lie down and think about nothing.

The imperative form implied by 'فقط دراز بکشیم' (faghat darāz bekeshim) combined with 'لازم است' (lāzem ast - it is necessary) expresses a general recommendation.