طنز - «شب شعر با ضرب عظما» - برگرفته از پیک شادی

به نام خداوند جان و خرد که این برتر اندیشه بردنگ دارد.

دعوت میکنم از دوست عزیزشون جنابای افشین علا صدای آشنا و شاعر صاحب آوازه روزگارم.

با نام و یاد امام راهل و طول ارادت به عرض مقام ازما شری رو تقدیم میکنم در رساق امام راهل.

یک روز امام بی مروت با گریه و آه و عشق بسیار صبحانه نخورده رفت کنجی تا صبح نشسته بود بیدار.

گفتا که شبان زهر خوردم اکنون شدم سوسیس و کلباس دیدم که حکایت امامم بدجور شبیه حال ازماست.

یک روز امام بی مروت با گریه و آه و عشق بسیار صبحانه نخورده رفت کنجی تا صبح نشسته بود بیدار.

تا صبح شرا تا زهر.

خب شب خورده بود دیگه صبح زده بود بالا.

شب نگوز. یک روز اولم میگید صبحانه نخورده.

صبحانه نخورده بود دیگه صبحانه نخورده بود دیگه صبحانه نخورده باشه چه فرقی بکنه.

یعنی صبحانه وقتی شما میگید و میگید یک روز بنابراین آغاز ماجرا از یک روزه.

اگر میگید شام نخورده خوب بود تا صبحانه نخورده وقتی میره بیرون کنجی مینیشینه تا صبح دیگه مانی نداره.

بابا اسکول اصل قضیه که این نبود که اصل قضیه طرف زهر خورده راهل شده.

حالا شما گیرده دیگه شب خورده زور خورده صبح خورده.