خَلْط

وقتی نور یا رنگ از یه سطح برمی‌گرده، از این فعل استفاده می‌کنی.

یه حالت تاریکی عمیق یا کم‌نوری. برای توصیف جایی که نور بهش نمی‌رسه استفاده می‌شه.

سفید شدن یا رنگ پریدن، مثلاً وقتی کسی از ترس یا پیری رنگش می‌پرد.

این فعل یعنی با نور، چیزی رو روشن‌تر کنی.

قرمز شدن، مثلاً وقتی کسی از خجالت سرخ می‌شود.

سبز شدن، مثلاً وقتی گیاهان رشد می‌کنند یا برگ‌ها جوانه می‌زنند.

وقتی بین چند تا گزینه، باید یکی رو انتخاب کنی، از این فعل استفاده می‌کنی.

یعنی نور یا یه رنگ خاص رو به خودش جذب کنه، مثل پارچه تیره.

زرد شدن، مثل برگ‌های پاییزی یا کاغذهای قدیمی.

نور ملایم و درخشانی که موقع طلوع خورشید دیده می‌شه. حس تازگی و روشنایی رو منتقل می‌کنه.