studie

Het woord 'studie' is een fundamenteel begrip in de Nederlandse taal dat verwijst naar de toewijding van tijd en aandacht aan het verwerven van kennis. Het is een 'de-woord' (de studie) met het meervoud 'studies'. In de kern beschrijft het zowel de handeling van het studeren als de formele kwalificatie of het onderzoeksproject zelf. Het woord heeft een serieuze, intellectuele ondertoon en wordt zelden gebruikt voor informeel of oppervlakkig leren.

In het Nederlands wordt 'studie' vaak gecombineerd met werkwoorden als 'volgen', 'afronden', 'staken' of 'kiezen'. Wanneer iemand zegt: 'Ik volg een studie in Amsterdam', bedoelen ze dat ze ingeschreven staan bij een universiteit of hogeschool. Een ander veelvoorkomend patroon is 'een studie maken van iets', wat betekent dat men een specifiek onderwerp zeer grondig en gedetailleerd onderzoekt, zelfs buiten een schoolse context.

De meest prominente context is het hoger onderwijs (HBO en Universiteit). Men spreekt over 'mijn studie' om de gehele periode van de opleiding aan te duiden. Een tweede belangrijke context is de wetenschappelijke wereld, waar een 'studie' een gepubliceerd onderzoek of een rapport over een specifiek experiment betekent. Ten slotte kan het in een artistieke context verwijzen naar een schets of een oefenstuk (bijvoorbeeld een 'etude' in de muziek of een voorbereidende tekening).

'Studie' wordt vaak verward met 'onderzoek' en 'opleiding'. Een 'opleiding' is de breedste term en kan ook praktisch of beroepsgericht zijn (zoals een opleiding tot timmerman), terwijl 'studie' meestal een academische of theoretische component suggereert. 'Onderzoek' (research) is het proces van het ontdekken van nieuwe informatie, terwijl een 'studie' ook het bestuderen van reeds bestaande kennis kan inhouden. Het woord 'leren' is het algemene werkwoord, terwijl 'studie' de formele en gestructureerde vorm daarvan is.