طبيبة

سلامت کامل جسم و دوری از بیماری.

کور؛ نابینا.

رنج بردن از چیزی ناخوشایند یا دشوار.

«إعياء» به معنای خستگی مفرط جسمی یا ذهنی است.

مربوط به عضلات یا دارای عضلات قوی. 'او بدنی عضلانی و ورزیده دارد.'

مربوط به اندام‌ها یا مشتق شده از ماده زنده؛ در کشاورزی، بدون مواد شیمیایی مصنوعی تولید شده است.

عصا یا چوب‌دستی که برای کمک به راه رفتن استفاده می‌شود.

مربوط به درمان بیماری؛ درمانی. 'این روش یک جنبه درمانی دارد.'

یعنی برای کمک به بهبود فرد از بیماری یا جراحت انجام میشه.

یه کار پزشکی که دکتر برای درمان بیماری یا جراحت، بدن رو عمل می‌کنه.