है

واژه 'Naam' به معنای 'نام' یا 'اسم' است. برای شناسایی افراد یا اشیاء به کار می‌رود. مثال: 'نام شما چیست؟' می‌شود 'Aapka naam kya hai؟'.

Hona فعل اصلی به معنای «بودن» یا «اتفاق افتادن» است. «من خوشحالم» می‌شود «Main khush hoon».

1. آمدن: او فردا می‌آید. 2. بلد بودن (مهارت): من هندی بلدم (هندی به من می‌آید).

دادن چیزی به کسی. 'Denā' همچنین به عنوان یک فعل کمکی برای بیان اجازه دادن استفاده می شود.

فعل 'लेنا' به معنای 'گرفتن' یا 'دریافت کردن' است.

کلمه 'توم' ضمیر دوم شخص غیررسمی در زبان هندی است که برای دوستان و همسالان استفاده می‌شود.

یک حرف اضافه پسین که مفعول مستقیم معرفه یا مفعول غیرمستقیم را مشخص می‌کند. برای زمان و احساسات نیز به کار می‌رود.

یک حرف اضافه هندی به معنای 'در' یا 'داخل'. برای نشان دادن مکان یا زمان استفاده می شود.

چطوری؟ (چطور)

کمی، اندکی. 'کمی آب می خواهم' به صورت 'Mujhe thodā pānī chāhiye' ترجمه می شود.