C1 Verb System 16 min read سخت

مضارع التزامی: بیان شک و تمایل (مضارع التزامی)

مضارع التزامی دنیای «احتمالات» و «آرزوهاست»؛ جایی که از قطعیت فاصله می‌گیریم و با کلماتی مثل «شاید»، «باید» و «کاش» به جمله‌هامون روح می‌دیم.

Grammar Rule in 30 Seconds

The Subjunctive mood expresses desire, doubt, or necessity, formed by adding the prefix 'be-' to the present stem.

  • Use it after verbs of desire: می‌خواهم بروم (I want to go).
  • Use it after modal verbs like 'must' or 'can': باید بخورم (I must eat).
  • Use it to express doubt or possibility: شاید بیاید (Maybe he will come).
Prefix 'بـ' + Present Stem + Personal Ending (م/ی/د/یم/ید/ند)

مرور کلی

فارسی‌زبان‌ها عاشق کمی عدم قطعیت هستند. در انگلیسی یا زبان‌های دیگر، ما اغلب از مصدر استفاده می‌کنیم، اما در فارسی، یک «وجه» خاص برای چیزهایی داریم که هنوز کاملاً واقعیت نیافته‌اند. این وجه همان مضارع التزامی است.
آن را زمان «حس و حال» در نظر بگیرید. اگر در مورد چیزی صحبت می‌کنید که می‌خواهید، در مورد آن شک دارید، یا چیزی که باید اتفاق بیفتد، به این زمان نیاز دارید. این تفاوت بین «می‌روم» و «شاید بروم» است.
در سطح C1، شما فقط پیشوند ساده‌ی بـ را یاد نمی‌گیرید. شما یاد می‌گیرید که چگونه آن را با احساسات پیچیده و ساختارهای غیرشخصی ترکیب کنید. این رازِ شبیه شدن به یک گوینده‌ی بومی در صحنه فیلم‌برداری یا یک استارتاپ تکنولوژی در تهران است.
بدون آن، کمی شبیه به رباتی به نظر می‌رسید که لیست خرید را روخوانی می‌کند. با آن، شبیه انسانی با رویاها، تردیدها و نظری بسیار قوی در مورد اینکه بهترین ته‌چین را از کجا در اسنپ‌فود سفارش دهد، به نظر می‌رسید.

این گرامر چطور کار می‌کنه

مضارع التزامی در خلاء زندگی نمی‌کند. معمولاً برای وجود داشتن به یک فعل «رئیس» یا یک کلمه محرک نیاز دارد. جمله‌ای را مثل یک دفتر شرکت تصور کنید.
اولین فعل، مدیرعامل است. اگر مدیرعامل فعلی مربوط به احساس، شک یا ضرورت باشد، فعل دوم (کارمند) باید اونیفرم التزامی بپوشد. برای مثال، فعل خواستن یک مدیرعامل کلاسیک است.
وقتی می‌گویید می‌خواهم بروم کلمه بروم در وجه التزامی است چون «خواستن» شما هنوز به وقوع نپیوسته است. این یک پتانسیلِ محقق‌نشده است. ما همچنین بعد از حرف‌های ربط خاصی مثل تا یا که وقتی بعد از عبارت‌های شک‌برانگیز می‌آیند، از آن استفاده می‌کنیم.
اگر ۱۰۰٪ در مورد واقعیتی مطمئن هستید، در وجه اخباری بمانید. اگر حتی ۱٪ احتمال «شاید» وجود دارد، وجه التزامی کنترل را به دست می‌گیرد.

الگوی ساخت

1
ساختن مضارع التزامی در واقع بسیار رضایت‌بخش است. این کار یک فرآیند منطقی سه مرحله‌ای را دنبال می‌کند:
2
با پیشوند بـ شروع کنید.
3
بن مضارع فعل را اضافه کنید.
4
شناسه‌های شخصی را بچسبانید (-ام ، ، ، -یم ، -ید ، -ند).
5
برای مثال، در فعل رفتن بن مضارع رو است. پس «من بروم» شکل التزامی است.
6
نکته مهم برای سطح C1: برای فعل‌های مرکب (مثل کار کردن)، پیشوند بـ اغلب در فارسی مدرن و محاوره‌ای حذف می‌شود. شما به جای «می‌خواهم کار بکنم» می‌گویید می‌خواهم کار کنم. هر دو از نظر فنی درست هستند، اما حذف بـ شما را بسیار «باکلاس و تهرانی» نشان می‌دهد. اگر بن مضارع با یک حرف صدادار شروع شود، مثل آمدن (بن: آی)، پیشوند بـ برای تلفظ راحت‌تر به بیـ تبدیل می‌شود: بیایم. همه چیز به روان بودن کلام بستگی دارد. شما نمی‌خواهید وقتی سعی دارید در یک تماس زوم کسی را تحت تاثیر قرار دهید، زبانتان بگیرد.

کی استفاده کنیم

چهار «منطقه محرک» اصلی برای وجه التزامی وجود دارد:
  • آرزو و اراده: هر زمانی که چیزی را می‌خواهید، امیدوارید یا ترجیح می‌دهید. امیدوارم که بیایی.
  • شک و عدم قطعیت: اگر مطمئن نیستید، از التزامی استفاده کنید. شاید باران ببارد.
  • عبارات غیرشخصی: این‌ها عبارت‌هایی مثل «لازم است»، «بهتر است» یا «ممکن است» هستند. باید بروی یا ممکن است دیر برسیم.
  • حروف ربط خاص: بعد از تا ، قبل از اینکه و برای اینکه از آن استفاده کنید.
تصور کنید در اصفهان در حال ولاگ سفر هستید. می‌گویید: «من اینجا می‌مانم تا غروب خورشید را ببینم». حتی اگر دقیقاً همان‌جا ایستاده باشید، عملِ دیدنِ غروب یک *هدف* است، نه هنوز یک واقعیت قطعی.

اشتباهات رایج

بزرگترین تله، استفاده از بن اشتباه است. بن‌های فارسی می‌توانند فریبنده باشند، به خصوص برای فعل‌های بی‌قاعده. اگر از بن ماضی به جای بن مضارع استفاده کنید، کل جمله مثل یک سوفله‌ی بدپخت فرو می‌ریزد. اشتباه کلاسیک دیگر، نگه داشتن پیشوند میـ است. میـ برای اخباری (واقعیت‌ها/کارهای در حال انجام) است. بـ برای التزامی است. نمی‌توانید هر دو را داشته باشید. آن‌ها مثل دو اینفلوئنسر رقیب هستند که حاضر نیستند در یک قاب باشند. همچنین، شناسه‌ی «او» را فراموش نکنید. در اخباریِ محاوره معمولاً شناسه‌ای نداریم، اما در التزامی، شناسه‌ی اجباری است. در نهایت، مراقب فعل‌های مرکب باشید. در صحبت‌های خودمانی بیش از حد از بـ در فعل‌های مرکب استفاده نکنید؛ این کار باعث می‌شود به جای پیام دادن به دوستتان در مورد یک سریال نتفلیکس، شبیه کسی به نظر برسید که دارد شعری از قرن نوزدهم می‌خواند.

مقایسه با الگوهای مشابه

رقیب اصلی مضارع التزامی، مضارع اخباری است. تفاوت صرفاً بر سر قطعیت است.
  • او می‌رود = واقعیت. او در حال حرکت است.
  • باید برود = هنوز واقعیت نیست. یک الزام است.
اخباری را مثل یک عکس و التزامی را مثل یک نقاشی تصور کنید. عکس چیزی را نشان می‌دهد که *هست*. نقاشی چیزی را نشان می‌دهد که *می‌تواند باشد*، *باید باشد* یا ما *امیدواریم که باشد*.
تضاد دیگر با زمان آینده است (خواهم رفت). در حالی که هر دو به آینده نگاه می‌کنند، زمان آینده بیان یک قصد است («خواهم رفت»)، در حالی که التزامی معمولاً به «حس» یک فعل دیگر گره خورده است («می‌خواهم بروم»). اگر ۹۹٪ مطمئن هستید که پروژه‌تان را تمام می‌کنید، از آینده استفاده کنید.
اگر رئیستان «می‌خواهد» که آن را تمام کنید، از التزامی استفاده کنید.

سؤالات رایج

س: آیا می‌توانم از «شاید» با اخباری استفاده کنم؟
ج: نه! «شاید» محرک نهایی شک است و همیشه وجه التزامی می‌طلبد.
س: آیا همیشه بعد از فعل‌هایی مثل «خواستن» به «که» نیاز دارم؟
ج: در نوشتار رسمی بله، اما در پیام واتس‌اپ معمولاً می‌توانید آن را حذف کنید.
س: آیا بعد از «باید» فعل التزامی می‌آید یا مصدر؟
ج: همیشه التزامی. فارسی مثل انگلیسی در اینجا از مصدر استفاده نمی‌کند.
س: در مورد «توانستن» چطور؟
ج: «توانستن» هم باعث استفاده از التزامی می‌شود. می‌توانم بخوانم.
س: آیا این برای گذشته هم کاربرد دارد؟
ج: ماضی التزامی وجود دارد (رفته باشم) اما آن داستانی برای یک زمان دیگر است. فعلاً روی مضارع تمرکز کنید!
س: آیا شبیه کتاب درسی حرف زدن ایرادی دارد؟
ج: فقط در صورتی که بخواهید مردم فکر کنند یک مسافر زمان از دوران قاجار هستید! برای مدرن بودن، در فعل‌های مرکب بـ را حذف کنید.

Conjugation of 'رفتن' (To Go) in Subjunctive

Person Pronoun Subjunctive Form
1st Sing
من
بروم
2nd Sing
تو
بروی
3rd Sing
او
برود
1st Plur
ما
برویم
2nd Plur
شما
بروید
3rd Plur
آن‌ها
بروند

Meanings

The Persian Subjunctive (مضارع التزامی) is used to express actions that are desired, possible, necessary, or uncertain, rather than objective facts.

1

Desire/Will

Expressing what one wants to happen.

“می‌خواهم بروم.”

“دوست دارم ببینمت.”

2

Necessity/Obligation

Expressing what must be done.

“باید بروم.”

“لازم است که زودتر بیدار شوی.”

3

Doubt/Possibility

Expressing uncertainty.

“شاید باران ببارد.”

“ممکن است دیر برسند.”

Reference Table

Reference table for مضارع التزامی: بیان شک و تمایل (مضارع التزامی)
ضمیر فرم التزامی (رفتن) معنی موقعیت استفاده
من
بروم (برم)
من (شاید) بروم
بیان یک آرزوی شخصی
تو
بروی (بری)
تو (شاید) بروی
دادن پیشنهاد یا دستور نرم
او
برود (بره)
او (شاید) برود
بیان یک احتمال
ما
برویم (بریم)
ما (شاید) برویم
برنامه‌ریزی گروهی
شما
بروید (برید)
شما (شاید) بروید
درخواست محترمانه یا تردید
آن‌ها
بروند (برن)
آن‌ها (شاید) بروند
عدم قطعیت کلی

طیف رسمیت

رسمی
مایل هستم که بروم.

مایل هستم که بروم. (Expressing desire)

خنثی
می‌خواهم بروم.

می‌خواهم بروم. (Expressing desire)

غیر رسمی
می‌خوام برم.

می‌خوام برم. (Expressing desire)

عامیانه
می‌خوام برم.

می‌خوام برم. (Expressing desire)

محرک‌های مضارع التزامی در فارسی

مضارع التزامی

شک (Doubt)

  • شاید Perhaps
  • ممکن است It is possible

میل (Desire)

  • خواستن To want
  • امیدوار بودن To hope

اجبار (Necessity)

  • باید Must
  • بهتر است It is better

اخباری در مقابل التزامی

اخباری (فکت‌ها)
می‌روم دارم می‌روم (واقعیت)
می‌خورد او غذا می‌خورد (عادت)
التزامی (حس و حال)
بروم شاید بروم (احتمال)
بخورَد باید بخورد (اجبار)

آیا باید از التزامی استفاده کنم؟

1

آیا داری یک حقیقت ۱۰۰٪ رو می‌گی؟

YES
از مضارع اخباری استفاده کن (میـ)
NO
برو مرحله بعد
2

آیا شک، آرزو یا اجباری در کاره؟

YES
از مضارع التزامی استفاده کن (بـ)
NO ↓

تفاوت‌های ظریف فعل مرکب (C1)

📚

رسمی / کتابی

  • کار بکنم
  • گوش بدهم
  • کمک بکنیم
📱

مدرن / طبیعی

  • کار کنم
  • گوش بدم
  • کمک کنیم

مثال‌ها بر اساس سطح

1

می‌خواهم بروم.

1

باید درس بخوانم.

2

شاید بیاید.

3

می‌توانم کمک کنم.

4

دوست دارم بخوابم.

1

لازم است که زودتر بروی.

2

امیدوارم موفق شوی.

3

بعید است که بداند.

4

می‌خواهم که با من بیایی.

1

ترجیح می‌دهم که تنها بمانم.

2

ممکن است که او فراموش کرده باشد.

3

باید سعی کنی که آرام باشی.

4

خوشحالم که می‌بینمت.

1

شرط لازم برای موفقیت این است که سخت تلاش کنی.

2

او اصرار دارد که ما همین الان برویم.

3

بهتر است که این موضوع را با او در میان بگذاری.

4

هرچند که ممکن است دشوار باشد، باید ادامه دهیم.

1

گویی که می‌خواهد تمام حقیقت را پنهان کند.

2

مبادا که این فرصت را از دست بدهی.

3

چنانچه بخواهد، می‌تواند در جلسه شرکت کند.

4

هر تصمیمی که بگیری، من حمایتت می‌کنم.

به‌راحتی اشتباه گرفته می‌شود

Persian Subjunctive: Doubt & Desire (مضارع التزامی) در مقابل Indicative vs Subjunctive

Learners mix up 'می‌روم' (I go - fact) and 'بروم' (I may go - intent).

Persian Subjunctive: Doubt & Desire (مضارع التزامی) در مقابل Subjunctive vs Future

Learners use 'خواهم رفت' (I will go) for 'I want to go'.

Persian Subjunctive: Doubt & Desire (مضارع التزامی) در مقابل Subjunctive vs Imperative

Learners use Imperative (برو) instead of Subjunctive (بروم).

اشتباهات رایج

می‌خواهم می‌روم

می‌خواهم بروم

Do not use 'می' with Subjunctive.

بـنروم

نروم

Prefix 'بـ' is replaced by 'نـ' in negative.

باید می‌روم

باید بروم

Must requires Subjunctive.

شاید می‌آید

شاید بیاید

Doubt requires Subjunctive.

دوست دارم که می‌بینمت

دوست دارم که ببینمت

Desire requires Subjunctive.

لازم است که می‌آیی

لازم است که بیایی

Necessity requires Subjunctive.

می‌خواهم که او می‌رود

می‌خواهم که او برود

Subjunctive needed for third person.

امیدوارم که او می‌آید

امیدوارم که او بیاید

Hope requires Subjunctive.

بعید است که می‌داند

بعید است که بداند

Doubt requires Subjunctive.

ترجیح می‌دهم که می‌مانم

ترجیح می‌دهم که بمانم

Preference requires Subjunctive.

اصرار دارم که می‌رویم

اصرار دارم که برویم

Insistence requires Subjunctive.

هر چه که می‌گویی

هر چه که بگویی

Whatever requires Subjunctive.

مبادا که می‌افتی

مبادا که بیفتی

Lest requires Subjunctive.

اگر بخواهی می‌توانی

اگر بخواهی می‌توانی (Wait, this is correct, but if it were 'If you want that you go' it would be 'اگر بخواهی که بروی')

Confusing conditional with subjunctive.

الگوهای جمله‌سازی

می‌خواهم که ___.

باید ___.

شاید ___.

لازم است که ___.

Real World Usage

Texting constant

می‌خوای بیای؟

Job Interview common

مایل هستم که در این شرکت کار کنم.

Ordering Food common

می‌خواهم که پیتزا سفارش بدهم.

Travel common

باید بلیط بخرم.

Social Media very common

امیدوارم خوش بگذره!

Academic Writing common

لازم است که این فرضیه بررسی شود.

🎯

حذف «بـ» برای حرفه‌ای‌ها

توی سطح C1، وقتی فعل مرکب داری، اون «بـ» اول بخش دوم رو بنداز تا جمله‌ات خیلی نیتیوتر به نظر بیای. مثلاً بگو: «می‌خوام پیاده‌روی کنم» به جای «بکنم».
⚠️

تله بن مضارع

همیشه بن مضارع رو چک کن! «رفتن» می‌شه «رو» و «آمدن» می‌شه «آی». اگه بن اشتباه استفاده کنی، کل معنی جمله عوض می‌شه. مثلاً: «ممکنه فردا بیای پیشم؟»
💬

ادب و مضارع التزامی

ایرانی‌ها برای اینکه لحن جمله‌شون رو نرم‌تر و مودبانه‌تر کنن، از مضارع التزامی استفاده می‌کنن. «می‌تونی به من کمک کنی؟» خیلی بهتر از یه دستور مستقیمه.

Smart Tips

Always pair 'می‌خواهم' with the Subjunctive form.

می‌خواهم می‌روم می‌خواهم بروم

Immediately think 'Subjunctive' for the following verb.

باید می‌روم باید بروم

Use the Subjunctive to show uncertainty.

شاید او می‌آید شاید او بیاید

Use the Subjunctive to show necessity.

لازم است که می‌آیی لازم است که بیایی

تلفظ

be-ro-am

Prefix 'be-'

The 'b' is always pronounced clearly.

Rising intonation

شاید بیاید؟

Questioning the possibility.

حفظ کنید

روش یادسپاری

Think of 'B' for 'Begin' the action with a 'B' (بـ).

تداعی تصویری

Imagine a 'B' prefix as a bridge connecting your desire to the action.

Rhyme

For wishes and doubts, don't be shy, add a 'be-' and let the verb fly.

Story

Ali wants to go (می‌خواهد برود). He must go (باید برود). Maybe he will go (شاید برود). He is a man of potential, not just facts.

شبکه واژگان

بایدشایدخواستنامیدوارمممکنلازم

چالش

Write 5 sentences about things you want to do today using 'می‌خواهم' + Subjunctive.

نکات فرهنگی

In spoken Tehrani, the 'be-' prefix often shortens to just 'b-' or merges with the stem.

The 'be-' prefix is always fully articulated in formal writing.

Older texts may use archaic subjunctive forms.

The Subjunctive mood in Persian descends from Old Iranian forms that expressed non-factual modality.

شروع‌کننده‌های مکالمه

امروز می‌خواهی چه کار کنی؟

فکر می‌کنی فردا باران ببارد؟

به نظر شما، آیا لازم است که همه زبان یاد بگیرند؟

اگر بخواهی به یک کشور دیگر سفر کنی، کجا می‌روی؟

موضوعات نگارش

Write about your plans for the weekend.
Write about a goal you have for this year.
Write about a doubt you have regarding a current project.
Write a formal letter requesting a meeting.

اشتباهات رایج

Incorrect

صحیح


Incorrect

صحیح


Incorrect

صحیح


Incorrect

صحیح

Test Yourself

جای خالی را با فرم صحیح مضارع التزامی فعل «رفتن» پر کن.

شاید او فردا به دانشگاه ___.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: برود
«شاید» یک محرک برای وجه التزامی است. بن مضارع «رفتن»، «رو» است و شناسه او «-َد» می‌باشد. پس می‌شود «برود».
کدام جمله از کلمه «باید» به درستی استفاده کرده است؟

جمله صحیح را انتخاب کنید:

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: باید این کتاب را بخوانی.
«باید» همیشه نیاز به فعل در وجه التزامی دارد. «بخوانی» دوم شخص مفرد مضارع التزامی از فعل «خواندن» است.
اشتباه جمله زیر را پیدا و اصلاح کنید.

امیدوارم که تو فردا می‌آیی.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: امیدوارم که تو فردا بیایی.
«امیدوارم» بیانگر آرزو است و وجه التزامی می‌طلبد. «می‌آیی» اخباری است و باید به «بیایی» تبدیل شود.

Score: /3

تمرین‌های عملی

8 exercises
Fill in the blank with the correct Subjunctive form of 'رفتن'.

می‌خواهم به خانه ___.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: بروم
Desire requires Subjunctive.
Choose the correct sentence. چند گزینه‌ای

Which is correct?

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: باید بروم
Must requires Subjunctive.
Correct the error in the sentence. Error Correction

Find and fix the mistake:

شاید او می‌آید.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: شاید او بیاید
Doubt requires Subjunctive.
Transform the Indicative to Subjunctive. Sentence Transformation

او می‌رود. (Use 'می‌خواهم که')

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: می‌خواهم که او برود
Desire requires Subjunctive.
Conjugate 'خوردن' (to eat) for 'من' in Subjunctive. Conjugation Drill

من ___.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: بخورم
Subjunctive of خوردن is بخورم.
Match the trigger to the mood. جفت کردن

Match 'باید' to its mood.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: Subjunctive
باید triggers Subjunctive.
Build a sentence with 'شاید' and 'آمدن'. Sentence Building

شاید + آمدن (او)

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: شاید او بیاید
Doubt requires Subjunctive.
Is the rule true? True False Rule

Can Subjunctive take 'می'?

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: False
Subjunctive never takes 'می'.

Score: /8

Practice Bank

10 exercises
جمله را با فرم صحیح فعل «نوشتن» کامل کنید. پر کردن جای خالی

باید این نامه را به فارسی ___.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: بنویسم
کلمات را مرتب کنید. Sentence Reorder

بخورم / می‌خواهم / ناهار / را

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: می‌خواهم ناهار را بخورم.
این جمله را به فارسی ترجمه کنید. ترجمه

I might go to the party.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: شاید به مهمانی بروم.
طبیعی‌ترین جمله را انتخاب کنید. چند گزینه‌ای

کدوم جمله شبیه نیتیوهاست؟

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: می‌خواهم ورزش کنم.
اشتباه وجه فعل را اصلاح کنید. Error Correction

ممکن است او دیر می‌رسد.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: ممکن است او دیر برسد.
کلمه محرک را به فرم صحیح فعل وصل کنید. جفت کردن

اتصال محرک‌ها:

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: شاید -> بیاید
جای خالی را برای فعل «خریدن» (بن مضارع: خر) پر کنید. پر کردن جای خالی

بهتر است این لباس را ___.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: بخری
جمله‌ای که بیانگر شک است را پیدا کنید. چند گزینه‌ای

کدام جمله شک و تردید را نشان می‌دهد؟

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: فکر نمی‌کنم او بیاید.
کلمات را برای عبارت «امیدوارم حالت خوب باشد» مرتب کنید. Sentence Reorder

خوب / امیدوارم / باشی

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: امیدوارم خوب باشی.
ترجمه کنید: 'You must study.' ترجمه

You must study.

✓ Correct! ✗ Not quite. Correct answer: باید درس بخوانی.

Score: /10

سوالات متداول (8)

You don't. If you see 'می', it is the Indicative mood, not the Subjunctive.

There is a Past Subjunctive, but it is a different form. We are focusing on the Present Subjunctive here.

Rarely. It usually follows a verb of desire, necessity, or doubt.

The 'be-' prefix still applies, but pronunciation might shift slightly.

The core rule is standard, but spoken dialects often drop the 'be-' prefix.

Ask: Is it a fact? Use Indicative. Is it a wish/doubt? Use Subjunctive.

Yes, some verbs have irregular stems, but the prefix rule is the same.

Yes, if you are expressing desire or possibility about the future.

Scaffolded Practice

1

1

2

2

3

3

4

4

Mastery Progress

Needs Practice

Improving

Strong

Mastered

In Other Languages

Spanish high

Subjuntivo

Spanish conjugation is more complex with tense changes.

French high

Subjonctif

French requires specific trigger verbs more rigidly.

German moderate

Konjunktiv I/II

German uses it for reported speech.

Japanese low

Volitional form

Japanese is agglutinative, not prefix-based.

Arabic moderate

Mansub

Arabic uses case endings instead of prefixes.

Chinese none

Modal particles

Chinese verbs never change form.

Learning Path

Prerequisites

Was this helpful?
هنوز نظری وجود ندارد. اولین نفری باشید که افکار خود را به اشتراک می‌گذارد!