A1 noun Neutro 1 min de leitura

دعوت

dav'at /dæʔˈvæt/
Practice it

Understanding 'دعوت' is key to navigating social interactions and formal communications in Persian, as it encompasses all forms of inviting, from warm hospitality to official requests.

Palavra em 30 segundos

  • "دعوت" means an invitation or request to attend/participate.
  • It's versatile, used for formal events to casual social gatherings.
  • Register varies from very formal to informal, depending on context.
  • Common mistake: Confusing it with a demand or strong request.
  • Culturally, it's tied to Persian hospitality and social connection.

بررسی اجمالی: معنا، ظرافت‌ها و بار عاطفی

کلمه «دعوت» (dav'at) در زبان فارسی به معنای فراخواندن یا درخواست از فردی برای حضور در یک مکان، شرکت در یک رویداد، یا انجام یک عمل خاص است. این کلمه ریشه‌ای عربی دارد و از فعل «دعا کردن» به معنای خواندن و طلبیدن مشتق شده است. در فارسی، «دعوت» به طور گسترده‌ای برای اشاره به عمل «دعوت کردن» یا نتیجه آن، یعنی «دعوت‌نامه» یا خود «فراخوان»، به کار می‌رود.

ظرافت‌های معنایی «دعوت» در بستر استفاده آن آشکار می‌شود. در حالی که هسته معنایی آن «فراخواندن» است، اما بار عاطفی و اجتماعی آن بسیار مهم است. «دعوت» اغلب حاکی از حسن نیت، مهمان‌نوازی، و تمایل به ایجاد ارتباط یا همکاری است. این کلمه می‌تواند حس صمیمیت و دوستی را منتقل کند، مانند «دعوت دوستانه به صرف چای»، یا می‌تواند بیانگر درخواست رسمی و جدی باشد، مانند «دعوت به همکاری در یک پروژه». در هر دو حالت، «دعوت» به طور ضمنی احترام به مخاطب و اختیاری بودن پذیرش یا رد آن را در بر دارد. این مفهوم با کلماتی مانند «دستور» یا «اجبار» کاملاً متفاوت است، زیرا دعوت‌شونده حق انتخاب دارد. در برخی موارد، «دعوت» می‌تواند جنبه‌ای معنوی یا فلسفی نیز پیدا کند، مانند «دعوت به تفکر» یا «دعوت به صلح»، که در این حالت به معنای تشویق یا فراخواندن به سمت یک ایده یا ارزش است.

الگوهای کاربرد: رسمی/غیررسمی، نوشتاری/گفتاری، کاربرد منطقه‌ای

«دعوت» از نظر الگوهای کاربرد، کلمه‌ای بسیار انعطاف‌پذیر است و در هر دو بافت رسمی و غیررسمی، و همچنین در هر دو شکل نوشتاری و گفتاری، به کار می‌رود.

  • کاربرد رسمی: در محیط‌های رسمی، «دعوت» اغلب به صورت کتبی و با استفاده از عبارات مؤدبانه و ساختارهای پیچیده‌تر به کار می‌رود. مثال‌ها شامل «دعوت‌نامه رسمی برای شرکت در همایش»، «دعوت به مصاحبه شغلی»، یا «دعوت به همکاری‌های بین‌المللی» است. در این موارد، جزئیات زمان، مکان و هدف دعوت به دقت ذکر می‌شود و لحن کاملاً حرفه‌ای و محترمانه است.
  • کاربرد غیررسمی: در مکالمات روزمره و محیط‌های غیررسمی، «دعوت» به صورت شفاهی و با لحنی صمیمی‌تر استفاده می‌شود. مثال‌ها عبارتند از «دعوت به شام»، «دعوت به یک قهوه»، یا «دعوت به تماشای فیلم». در این بافت‌ها، اغلب از افعال محاوره‌ای مانند «دعوت کردن» یا «تعارف کردن» استفاده می‌شود و ممکن است جزئیات به صورت شفاهی و در حین مکالمه بیان شوند.
  • کاربرد نوشتاری: علاوه بر دعوت‌نامه‌های رسمی، «دعوت» در متون ادبی، مقالات علمی، و حتی پیام‌های شبکه‌های اجتماعی نیز کاربرد دارد. در ادبیات، می‌تواند برای دعوت به تفکر یا تأمل به کار رود، و در شبکه‌های اجتماعی، برای دعوت به یک رویداد یا پیوستن به یک گروه استفاده می‌شود.
  • کاربرد گفتاری: در مکالمات روزمره، «دعوت» یکی از کلمات پرکاربرد برای پیشنهاد یک فعالیت مشترک یا میزبانی است. این کلمه به طور طبیعی در زبان محاوره جای گرفته است.
  • کاربرد منطقه‌ای: مفهوم «دعوت» و کاربرد اصلی آن در بین فارسی‌زبانان ایران، افغانستان و تاجیکستان یکسان است. ممکن است تفاوت‌های جزئی در عبارات همراه یا لحن وجود داشته باشد، اما معنای اصلی «فراخواندن» یا «درخواست برای حضور» ثابت می‌ماند.

بافت‌های رایج: کار، سفر، رسانه، ادبیات، شبکه‌های اجتماعی

«دعوت» در بافت‌های مختلفی از زندگی روزمره و حرفه‌ای به کار می‌رود:

  • کار و کسب‌وکار: در محیط کار، «دعوت» برای جلسات، پروژه‌های مشترک، مصاحبه‌های شغلی، یا همکاری‌های تجاری استفاده می‌شود. مثلاً: «دعوت به جلسه هیئت مدیره»، «دعوت به ارائه یک طرح»، یا «دعوت به همکاری با شرکت».
  • سفر و گردشگری: در این بافت، «دعوت» می‌تواند به معنای دعوت از کسی برای بازدید از یک شهر، کشور، یا جاذبه گردشگری باشد. مثلاً: «دعوت از گردشگران خارجی برای بازدید از ایران»، یا «دوستم مرا به سفر به شمال دعوت کرد».
  • رسانه: در رسانه‌ها، «دعوت» برای فراخواندن کارشناسان به برنامه‌های تلویزیونی یا رادیویی، یا دعوت از مردم برای شرکت در نظرسنجی‌ها و کمپین‌ها استفاده می‌شود. مثلاً: «دعوت از کارشناسان برای بحث و گفتگو در برنامه زنده»، یا «دعوت از مردم برای شرکت در مسابقه پیامکی».
  • ادبیات: در متون ادبی، «دعوت» اغلب با معنایی عمیق‌تر و استعاری به کار می‌رود. می‌تواند به معنای فراخواندن به تفکر، کشف حقیقت، یا تجربه احساسات خاص باشد. مثلاً: «شعر او خواننده را به سفری درونی دعوت می‌کند».
  • شبکه‌های اجتماعی: با گسترش استفاده از پلتفرم‌های آنلاین، «دعوت» در شبکه‌های اجتماعی برای ایجاد رویدادها، دعوت دوستان به گروه‌ها، یا فراخوان برای شرکت در چالش‌ها و کمپین‌های آنلاین بسیار رایج است.

مقایسه با کلمات مشابه: تفاوت با هم‌معنی‌های نزدیک

برای درک بهتر «دعوت»، مقایسه آن با کلمات مشابه مفید است:

  • فراخوان (farākhān): «فراخوان» معمولاً رسمی‌تر، عمومی‌تر و گسترده‌تر از «دعوت» است. «فراخوان» اغلب برای اهداف بزرگ‌تر و جمعی مانند تظاهرات، مسابقات هنری، یا کمک‌های مردمی استفاده می‌شود و حس یک درخواست عمومی و گاهی اضطراری را دارد. در حالی که «دعوت» می‌تواند بسیار شخصی و محدود باشد.
  • پیشنهاد (pishnahād): «پیشنهاد» به معنای ارائه یک ایده، طرح، یا راه حل است که لزوماً شامل درخواست حضور یا مشارکت فیزیکی نیست. «دعوت» همیشه شامل درخواست حضور یا مشارکت در یک فعالیت است. یک پیشنهاد می‌تواند به یک دعوت منجر شود، اما خودش دعوت نیست. مثلاً: «پیشنهاد می‌کنم فیلم ببینیم» (پیشنهاد) در مقابل «شما را به تماشای فیلم دعوت می‌کنم» (دعوت).
  • طلب (talab): «طلب» به معنای درخواست یا مطالبه چیزی است که حس حقانیت یا اجبار را در بر دارد. «طلب» می‌تواند به معنای درخواست پول یا کالایی باشد که بدهکار است، یا حتی یک درخواست مقتدرانه. «دعوت» اما یک درخواست مؤدبانه و اختیاری است و فاقد بار اجبار یا حقانیت است.

سطح گفتار و لحن: چه زمانی مناسب است، چه زمانی باید اجتناب کرد

«دعوت» کلمه‌ای است که در اکثر موقعیت‌ها مناسب است، زیرا از نظر لحن خنثی تا مثبت است و می‌تواند با کلمات دیگر بار معنایی خود را تغییر دهد. این کلمه در موارد زیر مناسب است:

  • مناسب: برای هر نوع درخواست حضور، مشارکت، یا همکاری، چه در محیط‌های دوستانه و چه در محیط‌های کاملاً رسمی. لحن آن می‌تواند از صمیمی و گرم («دعوت می‌کنم بیایید خانه ما») تا بسیار رسمی و محترمانه («از شما برای شرکت در این نشست دعوت به عمل می‌آید») متغیر باشد.
  • زمانی که باید اجتناب کرد: از «دعوت» باید زمانی اجتناب کرد که قصد شما صدور دستور، مطالبه، یا اجبار است. «دعوت» همیشه شامل حق انتخاب برای مخاطب است. اگر می‌خواهید کسی کاری را بدون اختیار انجام دهد، باید از افعال دستوری یا عباراتی با بار اجبار استفاده کنید، نه «دعوت». مثلاً برای یک دستور نظامی، «دعوت به حمله» مناسب نیست، بلکه باید از «دستور حمله» استفاده کرد.

همایندها در بافت: توضیح جفت‌واژه‌های رایج

کلمه «دعوت» با افعال، اسامی و حروف اضافه مختلفی به کار می‌رود که برخی از رایج‌ترین همایندها (collocations) عبارتند از:

  • دعوت کردن (dav'at kardan): رایج‌ترین فعل ترکیبی به معنای «فراخواندن» یا «دعوت کردن». مثال: «دوستم مرا به مهمانی دعوت کرد.»
  • پذیرفتن دعوت (pazirftan-e dav'at): به معنای «قبول کردن دعوت». مثال: «من دعوت او را پذیرفتم.»
  • رد کردن دعوت (rad kardan-e dav'at): به معنای «قبول نکردن دعوت». مثال: «متاسفانه مجبور شدم دعوتش را رد کنم.»
  • دعوت‌نامه (dav'at-nāme): به معنای «کارت دعوت» یا «نامه دعوت». مثال: «دعوت‌نامه عروسی برای همه فامیل ارسال شد.»
  • دعوت رسمی (dav'at-e rasmi): به معنای «دعوت کتبی و با تشریفات». مثال: «او یک دعوت رسمی از سفارت دریافت کرد.»
  • دعوت دوستانه (dav'at-e dustāne): به معنای «دعوت صمیمی و غیررسمی». مثال: «یک دعوت دوستانه برای صرف ناهار داشتیم.»
  • دعوت به شام/ناهار/قهوه: اشاره به نوع میزبانی. مثال: «دعوت به شام در رستوران.»
  • دعوت به همکاری (dav'at be hamkāri): به معنای درخواست مشارکت در یک فعالیت یا پروژه. مثال: «شرکت ما از شما برای همکاری دعوت می‌کند.»

این همایندها نشان‌دهنده گستردگی کاربرد «دعوت» در موقعیت‌های مختلف هستند و به زبان‌آموزان کمک می‌کنند تا این کلمه را به درستی و طبیعی در جملات خود به کار ببرند.

Exemplos

1

مادرم مرا به ناهار دعوت کرد تا با هم صحبت کنیم.

everyday

My mother invited me for lunch so we could talk.

2

از شما برای شرکت در کنفرانس بین‌المللی علوم کامپیوتر دعوت به عمل می‌آید.

formal

You are invited to participate in the International Computer Science Conference.

3

میای بریم یه قهوه بخوریم؟ دعوت منی!

informal

Wanna go for a coffee? My treat/invitation!

4

این مقاله خوانندگان را به تفکر عمیق‌تر در مورد مسائل فلسفی دعوت می‌کند.

academic

This article invites readers to deeper reflection on philosophical issues.

5

شرکت ما از شما برای بررسی فرصت‌های همکاری مشترک دعوت می‌کند.

business

Our company invites you to explore opportunities for joint collaboration.

6

شاعر روح انسان را به پرواز در آسمان خیال و رهایی از بندهای مادی دعوت می‌کند.

literary

The poet invites the human soul to fly in the sky of imagination and freedom from material bonds.

7

دیروز دوستانم را به خانه‌ام دعوت کردم تا فیلم ببینیم.

everyday

Yesterday I invited my friends to my house to watch a movie.

8

دعوت‌نامه عروسی برای همه فامیل و دوستان نزدیک ارسال شد.

formal

Wedding invitations were sent to all relatives and close friends.

Padrões gramaticais

فاعل + مفعول + دعوت کردن: من او را دعوت کردم. فاعل + از + مفعول + دعوت کردن: او از من برای شام دعوت کرد. دعوت + به + اسم (مکان/رویداد): دعوت به مهمانی. دعوت + برای + اسم (هدف): دعوت برای همکاری. پذیرفتن + دعوت: دعوت را پذیرفتم. رد کردن + دعوت: دعوتش را رد کردم.

How to Use It

📝

Notas de uso

The word 'دعوت' is highly versatile in Persian, fitting seamlessly into both formal and informal contexts. Its level of formality largely depends on the accompanying words and the specific situation, for instance, 'دعوت رسمی' (formal invitation) versus 'دعوت دوستانه' (friendly invitation). Usage is consistent across Persian-speaking regions, with only minor stylistic variations. It is frequently employed in both written communication, often as 'دعوت‌نامه' (invitation letter/card), and spoken conversations. On social media, 'دعوت' is common for event invitations and calls to action. However, it should not be used when the intent is to command or demand, as 'دعوت' inherently implies politeness and the invitee's freedom of choice.

⚠️

Erros comuns

A common mistake for learners is incorrectly using prepositions, such as saying 'من به او دعوت کردم' (I invited *to* him) instead of the correct 'من او را دعوت کردم' (I invited him) or 'من از او دعوت کردم' (I invited *from* him). Another error is misjudging the register, using overly formal phrases for casual invitations or vice-versa. Learners might also confuse 'دعوت' (invitation) with 'طلب' (demand), which carries a much stronger and potentially negative connotation. While 'دعوت به' is common for events (e.g., 'دعوت به مهمانی'), 'دعوت از کسی' is used for inviting a person. In informal settings, over-formalizing by saying 'شما را دعوت می‌کنم' instead of a simple 'بیا' (come) can sound unnatural.

Tips

🌍

Embrace Persian Hospitality

Persians value hospitality greatly. Accepting an invitation is often seen as a sign of respect and appreciation, and declining should be done politely with a valid reason if possible. It's common for hosts to insist multiple times. Example: "از دعوت شما سپاسگزارم، حتماً می‌آیم. لطفاً تعارف نکنید!"

⚠️

Don't Confuse with Demand

'دعوت' is an invitation, implying choice and politeness, not a command or demand. Using it in a forceful or demanding tone can be misconstrued and cause offense. For commands or strong requests, use more direct verbs or phrases. Example: "لطفاً بیایید" (Please come) vs. "شما دعوت شده‌اید" (You are invited).

💡

Use with Appropriate Verbs

'دعوت کردن' is the most common verb to invite. Other verbs like 'پذیرفتن' (to accept) or 'رد کردن' (to decline) are frequently used with 'دعوت'. Pay attention to the correct prepositions: 'دعوت از کسی' (to invite someone) or 'دعوت به چیزی' (invitation to something). Example: "دعوتش را پذیرفتم و از او دعوت کردم به خانه ما بیاید."

🎓

Beyond Social Gatherings

While often associated with parties, 'دعوت' extends to invitations for collaboration, intellectual discourse, or even spiritual calls. Recognizing these broader uses will deepen your understanding of Persian communication. It can signify a call to action or a philosophical proposition. Example: "دعوت به صلح جهانی یک آرمان بزرگ است."

📖

Origem da palavra

The word 'دعوت' originates from Arabic, derived from the triliteral root د-ع-و (d-'-w), which means 'to call, invite, summon.' It entered the Persian language primarily through the influence of Islam and the subsequent influx of Arabic loanwords, a process that began in the 7th century. Over time, 'دعوت' has retained its core meaning of invitation or call, evolving to encompass various social, formal, and even metaphorical contexts. An interesting linguistic fact is how this root is also found in other Persian words related to religious summons, such as 'دعا' (prayer, supplication), highlighting its broader sense of 'calling upon' or 'invoking'.

🌍

Contexto cultural

Hospitality, known as 'میزبانی' (mizbāni), is a cornerstone of Persian culture, making 'دعوت' a word of profound social significance. It is deeply embedded in daily life, from impromptu family gatherings to elaborate wedding ceremonies and business meetings. In modern usage, 'دعوت' is widely employed across all platforms, including social media, where event invitations and calls to participate are common. While the core value of inviting remains constant, younger generations might use more informal expressions in casual settings. The act of inviting and being invited reflects core Persian values of generosity, community, and maintaining strong social bonds; declining an invitation without a compelling reason can sometimes be perceived as impolite.

🧠

Dica de memorização

Imagine you're at a grand Persian 'DAV' (like 'dave') party, and everyone is 'AT' the door, waiting for you to join. So, 'DAV-AT' is the word for 'invitation' – a warm, welcoming call to come and be part of something enjoyable. Connect the sound 'DAV-AT' with the image of people gathering 'at' a place, happily invited by 'Dave' (or any person's name that sounds like 'dav').

Perguntas frequentes

10 perguntas

"دعوت" معمولاً برای یک فرد یا گروه خاص و با لحنی دوستانه یا رسمی استفاده می‌شود، در حالی که "فراخوان" عمومی‌تر است و بیشتر برای درخواست‌های گسترده‌تر مانند تظاهرات یا مسابقات هنری به کار می‌رود. "فراخوان" اغلب حس اضطراری‌تر یا جمعی‌تری دارد، اما "دعوت" می‌تواند کاملاً شخصی باشد. هر دو به معنای فراخواندن هستند اما با دامنه‌های متفاوت کاربرد دارند.

خیر، "دعوت" کاربردهای بسیار گسترده‌تری دارد و فقط محدود به مهمانی نیست. می‌توان از آن برای دعوت به جلسات کاری، همکاری در پروژه‌ها، بازدید از مکان‌ها، یا حتی دعوت به تفکر و تأمل استفاده کرد. این کلمه در هر بافتی که نیاز به درخواست حضور یا مشارکت باشد، قابل استفاده است.

برای رد کردن مودبانه دعوت، می‌توانید با تشکر از دعوت‌کننده شروع کنید و سپس دلیل عدم حضور خود را به صورت کوتاه و محترمانه بیان کنید. مثلاً: "از دعوت شما بسیار سپاسگزارم، متاسفانه در آن روز برنامه دیگری دارم." یا "خیلی دوست داشتم بیایم، اما متاسفانه نمی‌توانم.".

"دعوت" خود عمل دعوت کردن یا مفهوم آن است، در حالی که "دعوت‌نامه" به سند کتبی یا کارت فیزیکی اطلاق می‌شود که حاوی اطلاعات دعوت (زمان، مکان، هدف) است. "دعوت‌نامه" وسیله‌ای برای ابلاغ "دعوت" است. معمولاً "دعوت‌نامه" برای دعوت‌های رسمی‌تر یا با جزئیات بیشتر استفاده می‌شود.

بله، "دعوت" معمولاً بار معنایی مثبت و دوستانه دارد، زیرا نشان‌دهنده تمایل به ایجاد ارتباط، مهمان‌نوازی یا همکاری است. این کلمه حس احترام و اختیار را به مخاطب منتقل می‌کند و از این رو، اغلب با احساسات خوشایند همراه است. البته در بافت‌های رسمی می‌تواند خنثی هم باشد.

رایج‌ترین و مناسب‌ترین فعل برای "دعوت"، فعل ترکیبی "دعوت کردن" است. مثلاً: "من او را به مهمانی دعوت کردم." همچنین می‌توان از "دعوت به عمل آوردن" در بافت‌های رسمی‌تر استفاده کرد. افعالی مانند "پذیرفتن" و "رد کردن" نیز با "دعوت" به کار می‌روند.

در مکالمات روزمره، "دعوت" به سادگی به کار می‌رود. مثلاً: "دعوتت می‌کنم بریم کافه." یا "مادرم ما رو به ناهار دعوت کرده." می‌توان آن را به صورت مستقیم یا با استفاده از فعل "دعوت کردن" به کار برد. لحن صمیمی و غیررسمی معمولاً در این موارد استفاده می‌شود.

در متون رسمی، "دعوت" برای فراخواندن افراد به جلسات، کنفرانس‌ها، سمینارها، یا برای درخواست همکاری‌های حرفه‌ای و تجاری استفاده می‌شود. در این موارد، اغلب با کلماتی مانند "رسمی" یا "به عمل می‌آید" همراه است تا بر جدیت و اهمیت آن تأکید شود. مثلاً: "از شما برای شرکت در همایش دعوت به عمل می‌آید.".

بله، "دعوت" می‌تواند به صورت استعاری برای پیشنهاد یا تشویق به یک ایده، تفکر، یا عمل معنوی نیز به کار رود. مثلاً: "این کتاب خواننده را به تفکر عمیق‌تر دعوت می‌کند." یا "پیامبر مردم را به صلح و دوستی دعوت می‌کرد." در این موارد، بیشتر به معنای فراخواندن به یک مسیر فکری یا اخلاقی است.

تلفظ صحیح "دعوت" به صورت /dæʔˈvæt/ است. حرف "ع" به صورت همزه ساکن تلفظ می‌شود و "واو" نیز به صورت "و" معمولی. این تلفظ در فارسی معیار رایج است و در تمامی مناطق فارسی‌زبان یکسان است.

Teste-se

fill blank

جای خالی را با کلمه مناسب پر کنید.

او مرا به شام ...

✓ Correto! ✗ Quase. Resposta certa:

فعل مناسب برای تکمیل جمله 'دعوت کردن' است. 'کرد' بخشی از این فعل ترکیبی است. 'او مرا به شام دعوت کرد' جمله صحیح است.

multiple choice

کدام جمله استفاده صحیح از "دعوت" را نشان می‌دهد؟

کدام جمله استفاده صحیح از "دعوت" را نشان می‌دهد؟

✓ Correto! ✗ Quase. Resposta certa:

گزینه 'ج' نشان‌دهنده عمل 'رد کردن دعوت' است که یک همایند رایج و صحیح است. سایر گزینه‌ها از نظر گرامری یا معنایی اشتباه هستند.

sentence building

با استفاده از کلمات داده شده یک جمله معنی‌دار بسازید.

(دعوت، مهمانی، دوستانه)

✓ Correto! ✗ Quase. Resposta certa:

این جمله کلمات 'دعوت'، 'مهمانی' و 'دوستانه' را به درستی در کنار هم قرار می‌دهد تا یک مفهوم رایج را بیان کند. 'دعوت دوستانه' یک همایند پرکاربرد است.

error correction

جمله زیر را اصلاح کنید.

من به او دعوت کردم.

✓ Correto! ✗ Quase. Resposta certa:

در فارسی، هنگام دعوت کردن یک شخص، معمولاً از مفعول مستقیم ('او را') یا حرف اضافه 'از' ('از او') استفاده می‌شود، نه 'به او'. 'به او دعوت کردم' اشتباه رایج است.

🎉 Pontuação: /4

Related Content

Gramática relacionada

Verbos 'Hacer' en Persa: Cómo expresar casi cualquier acción (`kardan`) A1
Cómo usar los verbos compuestos persas C1
Conectores de contraste persas: Pero, Mientras, Aunque (Vali, Amma...) B1

Frases relacionadas

از دعوت شما متشکرم متشکرم از دعوت شما از شما دعوت می‌کنم. از شما دعوت می‌کنم
Explorar rede de palavras (16)

Vocabulário relacionado

حضار

The assembled spectators or listeners at a public event.

 ملاقات

Meeting, appointment.

 مهمان

Guest, visitor.

 میزبان

Host.

 جشن

Celebration or party; a social gathering for enjoyment.

 مهمانی

Party, gathering.

Mais palavras de communication

اعلام کردن

A2

To announce; to declare.

اعلامیه

A1

A formal public statement or declaration; an announcement.

عبارت

A2

Phrase; expression; statement.

عنوان

A2

The name of a book, composition, or other artistic work; a title or heading.

عصر بخیر

A1

Good evening.

عذرخواهی

A2

An expression of regret for an offense or failure.

عذرخواهی کردن

A2

To express regret for something one has done wrong.

عذرخواستن

A2

To express regret for something wrong you have done.

آدرس دادن

A2

To provide information about a location or residence.

آدرس دهی

A2

The process of indicating the location of something, typically on mail or digitally.

Foi útil?

Comentários (0)

Faça Login para Comentar
Nenhum comentário ainda. Seja o primeiro a compartilhar suas ideias!