How are microchips made? - George Zaidan and Sajan Saini

This is a computer chip, magnified 500 times.

این یه تراشه کامپیوتریه که ۵۰۰ برابر بزرگ شده.

What you’re looking at is the top of a computing city, with distinct neighborhoods for different functions.

چیزی که می‌بینید، بالای یه شهر کامپیوتریه، با محله‌های مشخص برای کارکردهای مختلف.

They’re linked by up to 100 kilometers of ultra-thin copper lines, running across 10 or more stacked levels.

اون‌ها با حداکثر ۱۰۰ کیلومتر خطوط مسی فوق‌العاده نازک، که روی ۱۰ لایه یا بیشتر قرار گرفتن، به هم وصل شدن.

At the very bottom, billions of electronic devices generate the digital traffic that pulses across the chip.

در پایین‌ترین قسمت، میلیاردها دستگاه الکترونیکی ترافیک دیجیتالی رو تولید می‌کنن که در تراشه جریان داره.

The most common of these devices is called a transistor; it’s a switch that allows current to flow if it receives a voltage.

رایج‌ترین این دستگاه‌ها ترانزیستور نام داره؛ یه سوئیچه که اگه ولتاژ دریافت کنه، اجازه می‌ده جریان عبور کنه.

Transistors can be as small as 20 nanometers, and more than 50 billion of them can fit on a single chip.

ترانزیستورها می‌تونن تا ۲۰ نانومتر کوچیک باشن و بیش از ۵۰ میلیارد از اون‌ها می‌تونن روی یه تراشه جا بشن.

Globally, we produce more than a trillion computer chips every year.

در سطح جهانی، ما سالانه بیش از یه تریلیون تراشه کامپیوتری تولید می‌کنیم.

That’s about 20 trillion transistors built every second, and it’s done in fewer than 500 fabrication plants, known as fabs.

این یعنی حدود ۲۰ تریلیون ترانزیستور که هر ثانیه ساخته می‌شن، و این کار در کمتر از ۵۰۰ کارخانه تولیدی، که بهشون فب (fab) می‌گن، انجام می‌شه.

How do we build so many tiny, intricately-connected devices, so incredibly fast?

چطور این همه دستگاه کوچیک و پیچیده رو، اینقدر سریع می‌سازیم؟