خطبة

یعنی عشق و احترام عمیقی نشون دادن، معمولاً به خدا یا یک شخصیت معنوی.

یعنی با تمام وجود به خدا خدمت کنی و فرمان ببری.

یعنی با کسی که اشتباه کرده، راه بیای و تنبیهش نکنی.

کسی که عفيف است، پاکدامن است و از کارهای نامناسب دوری می‌کند و خویشتن‌داری نشان می‌دهد.

وقتی کسی کار اشتباهی می‌کنه و باید جوابگو باشه، بهش میگن عقاب.

یه سری باور یا اصول اصلیه که معمولاً مذهبی هستن و راهنمای کار آدم‌ها هستن.

به معنی دانای کل است و اغلب به عنوان یکی از صفات خداوند به کار می‌رود.

گوش ندادن به حرف کسی یا مخالفت کردن با دستورات او.

یعنی چیزی که تا ابد ادامه داره و هیچ پایانی نداره.

این فعل یعنی انجام دادن یا به اتمام رسوندن یک کار، وظیفه، یا عمل مذهبی.