What Dinosaurs, Pyramids, and the Atomic Bomb Have in Common

Sometimes, being an expert in one scientific field does not translate to another.

بعضی وقت‌ها، متخصص بودن توی یه حوزه علمی به حوزه دیگه منتقل نمی‌شه.

The ability to design a nuclear  reactor doesn’t make you qualified to dish out health advice… unless that  advice is to avoid eating uranium.

توانایی طراحی یه راکتور هسته‌ای شما رو واجد شرایط ارائه توصیه بهداشتی نمی‌کنه... مگه اینکه اون توصیه این باشه که از خوردن اورانیوم اجتناب کنید.

But if you’re particularly  clever, you might find yourself making headlines for discoveries  in multiple scientific fields.

ولی اگه به اندازه کافی باهوش باشید، ممکنه خودتون رو سر زبان‌ها ببینید به خاطر کشفیات توی چندین حوزه علمی.

And today, we’re going to  talk about one such scientist: a particle physicist named Luis Alvarez, who investigated everything from atomic bombs, to Egyptian pyramids, to what  actually killed the dinosaurs.

و امروز، درباره یکی از همین دانشمندان صحبت می‌کنیم: یه فیزیکدان ذرات به اسم Luis Alvarez، که همه چیز رو از بمب‌های اتمی گرفته تا اهرام مصر و اینکه واقعاً چی دایناسورها رو کشت بررسی کرد.

[♪INTRO]

[موسیقی مقدمه]

Luis Alvarez was born in  1911, which put him in a great position to contribute to the  newfangled field of particle physics.

Luis Alvarez در سال ۱۹۱۱ به دنیا اومد، که اونو توی موقعیت عالی‌ای قرار داد تا به حوزه نوپای فیزیک ذرات کمک کنه.

For example, that was the same  year that Ernest Rutherford proposed an updated concept of an atom, where most of its mass is concentrated  in a small, compact nucleus.

مثلاً، همون سالی بود که Ernest Rutherford مفهوم به‌روز شده‌ای از اتم ارائه داد، جایی که بیشتر جرمش توی یه هسته کوچک و فشرده متمرکز شده.

But it was also two decades  before we knew that nuclei didn’t just have protons  in them, but neutrons, too.

ولی همچنین دو دهه قبل از اینکه بفهمیم هسته‌ها فقط پروتون ندارن، بلکه نوترون هم دارن بود.

Alvarez got a PhD in physics  from the University of Chicago before heading to UC Berkeley’s  Radiation Laboratory.

Alvarez دکترای فیزیک از دانشگاه شیکاگو گرفت و بعد به آزمایشگاه تشعشع UC Berkeley رفت.

And like any good scientist, he was constantly trying out new things and experimenting.

و مثل هر دانشمند خوبی، دائماً چیزهای جدید امتحان می‌کرد و آزمایش می‌کرد.

So it’s no surprise that he was soon pulled into one of the biggest science experiments in history.

پس تعجب‌آور نیست که خیلی زود وارد یکی از بزرگ‌ترین آزمایش‌های علمی تاریخ شد.

Life comes at you fast, and so did World War II.

زندگی سریع بهتون نزدیک می‌شه، و جنگ جهانی دوم هم همینطور.

Alvarez started off working  in the microwave radar space.

Alvarez اول توی حوزه رادار مایکروویو کار می‌کرد.

But eventually, he wound  up at the hottest place for scientists in the early  1940s: Los Alamos, New Mexico.

ولی در نهایت سر از داغ‌ترین مکان برای دانشمندان اوایل دهه ۱۹۴۰ درآورد: Los Alamos، نیو مکزیکو.

Working on …you guessed it… The Manhattan Project.

مشغول کار روی... حدس زدید... پروژه Manhattan.

You probably remember from history class… or the movie Oppenheimer… that the U.S. dropped two nuclear bombs on Japan.

احتمالاً از کلاس تاریخ... یا فیلم Oppenheimer... یادتون هست که آمریکا دو بمب اتمی روی ژاپن انداخت.

But you might not remember that they were fundamentally different pieces of tech.

ولی شاید یادتون نباشه که اونا از نظر فنی اساساً فرق داشتن.

Little Boy was a gun-type bomb  powered by the element uranium.

Little Boy یه بمب تفنگی بود که با عنصر اورانیوم کار می‌کرد.