How comic books can help you learn - Gene Luen Yang

When I was in the fifth grade, I bought an issue of DC Comics Presents number 57 off of a spinner rack at my local bookstore.

وقتی کلاس پنجم بودم، یک شماره از DC Comics Presents شماره ۵۷ رو از یه قفسه گردان توی کتابفروشی محلمون خریدم.

And that comic book changed my life. I immediately fell in love with the medium of comics.

و اون کمیک زندگی من رو عوض کرد. من فوراً عاشق دنیای کمیک شدم.

But I never brought them to school. Instinctively, I knew that comic books didn’t belong in the classroom.

ولی هیچ‌وقت اونا رو با خودم به مدرسه نمی‌بردم. غریزی می‌دونستم که کمیک‌ها جایشان توی کلاس درس نیست.

Eventually, I became a published cartoonist, writing and drawing comic books for a living.

در نهایت، من یه کارتونیست منتشر شده شدم، و برای امرار معاش کتاب‌های کمیک می‌نوشتم و می‌کشیدم.

I also became a high school teacher. This is where I taught: Bishop O’Dowd High School in Oakland, California.

من همچنین معلم دبیرستان شدم. اینجا جایی بود که تدریس می‌کردم: دبیرستان بیشاپ او'دائو در اوکلند، کالیفرنیا.

I remember telling my students on the first day of every class that I was also a cartoonist.

یادم میاد که روز اول هر کلاس به دانش‌آموزانم می‌گفتم که من هم یه کارتونیست هستم.

I was hoping comics would make them think that I was cool.

امیدوار بودم که کمیک‌ها باعث بشن اونا فکر کنن من باحال هستم.

I was wrong. They thought I was kind of a dork.

اشتباه می‌کردم. اونا فکر می‌کردن من یه جورایی دست و پا چلفتی هستم.

They would use comic books as a way of distracting me.

اونا از کتاب‌های کمیک به عنوان راهی برای منحرف کردن من استفاده می‌کردن.