The trillion dollar paradox - George Zaidan

Imagine you live in a remote village where the only source of water is delivered monthly by truck.

تصور کنید در یه روستای دورافتاده زندگی می‌کنید که تنها منبع آبش، ماهانه با تریلی میاد.

This, of course, costs money. But then you discover a massive water source below the village: limitless water, but currently unreachable.

این البته پول می‌خواد. ولی بعد متوجه می‌شید که یه منبع آب عظیم زیر روستا هست: آب بی‌نهایت، ولی فعلاً غیرقابل دسترس.

To access it, you’d need to dig a well. That would cost years’ worth of water trucking fees, But once built, you and all future generations would have unlimited water— for only the minor cost of maintaining the well.

برای دسترسی بهش، باید چاه بکنید. این هزینه سال‌ها آب‌رسانی با تریلی رو داره، ولی وقتی ساخته بشه، شما و تمام نسل‌های آینده آب بی‌نهایت خواهید داشت— فقط با هزینه جزئی نگهداری چاه.

So, what’s the best way forward? Continue trucking in water? Or build the well?

خب، بهترین راه چیه؟ ادامه آب‌رسانی با تریلی؟ یا کندن چاه؟

Is the trillion dollar price tag that comes with transitioning the world to clean energy worth the cost of investment?

آیا هزینه تریلیون دلاری گذار دنیا به انرژی پاک، ارزش هزینه سرمایه‌گذاری رو داره؟

Like the trucked in water, fossil fuels aren't free.

مثل آب‌رسانی با تریلی، سوخت‌های فسیلی رایگان نیستن.

There are the costs of the actual fuels, which, adjusted for inflation, haven't changed much for 140 years.

هزینه خود سوخت‌ها هست که با تعدیل تورم، در ۱۴۰ سال گذشته تغییر چندانی نکرده.