The Genius Spiders Changing How We Think About Brains

Picture a hunter stalking its prey. Its keen eyes constantly take in its surroundings  and plot the best course to its unwitting lunch.

یه شکارچی رو تصور کنید که طعمه‌اش رو تعقیب می‌کنه. چشم‌های تیزش دائماً محیط اطرافش رو بررسی می‌کنه و بهترین مسیر رو به سمت ناهار ناآگاهانه‌اش برنامه‌ریزی می‌کنه.

It plans its attack based on the victim’s  attributes and immediate surroundings,   and uses these to pin its victim down.

حمله‌اش رو بر اساس ویژگی‌های قربانی و محیط اطرافش برنامه‌ریزی می‌کنه، و از این‌ها برای زمین‌گیر کردن قربانیش استفاده می‌کنه.

It patiently executes every move with not  merely primal instinct, but wily calculation.

با نه تنها غریزه اولیه، بلکه با محاسبه‌ای حیله‌گرانه، هر حرکت رو با صبر و حوصله اجرا می‌کنه.

It's done this before and has  honed its approach with experience.

این کار رو قبلاً انجام داده و رویکردش رو با تجربه تیز کرده.

At just the right moment, it pounces  with a big leap, taking down its meal.

درست در لحظه مناسب، با یه جهش بزرگ می‌پره و غذایش رو می‌گیره.

This sounds like a scene from Tom and  Jerry, or like a human hunter in the woods.

این شبیه صحنه‌ای از تام و جری، یا یه شکارچی انسان در جنگله.

But what I’m describing is not a cat, or  even a mammal, or a bird or a reptile.

ولی چیزی که من توصیف می‌کنم یه گربه، یا حتی یه پستاندار، پرنده یا خزنده نیست.

It’s not even a vertebrate. It’s a spider.

حتی یه مهره‌دار هم نیست. یه عنکبوته.

And not just any spider, but a genus  of jumping spider known as Portia.

و نه فقط هر عنکبوتی، بلکه یه جنس از عنکبوت‌های جهنده به نام پورتیا.

These spiders are so smart that they have  upended how scientists look at cognition,   especially in invertebrates.

این عنکبوت‌ها اونقدر باهوش هستن که دانشمندان رو مجبور کردن که نگاهشون به شناخت رو کاملاً تغییر بدن، به خصوص در بی‌مهرگان.

They’re forcing us to totally  rethink how we think about thinking.

اون‌ها ما رو مجبور می‌کنن که کاملاً در مورد اینکه چطور به تفکر فکر می‌کنیم، دوباره فکر کنیم.

[♪ INTRO]

[♪موسیقی آغازین]

So these spiders are among  certain invertebrate species,   including octopuses and bees,   changing how we see cognition Before researchers started taking a closer look  at these animals, they assumed that an animal’s   cognitive abilities should be roughly proportional  to morphological complexity and brain size.

پس این عنکبوت‌ها در میان گونه‌های بی‌مهرگان خاص، از جمله هشت‌پاها و زنبورها، در حال تغییر نحوه دید ما به شناخت هستن. قبل از اینکه محققان این حیوانات رو از نزدیک بررسی کنن، اون‌ها فرض می‌کردن که توانایی‌های شناختی یه حیوان باید تقریباً متناسب با پیچیدگی مورفولوژیکی و اندازه مغزش باشه.

Researchers believed that something with  an exoskeleton and a brain smaller than   a pinhead shouldn’t be capable of the  things Portia can very obviously do.

محققان معتقد بودن که چیزی با اسکلت خارجی و مغزی کوچکتر از سر سوزن نباید قادر به انجام کارهایی باشه که پورتیا به وضوح می‌تونه انجام بده.

We’re talking about things like  learning through trial and error,   anticipating future events, intentional deception,   and even REM-like sleep behavior, complete  with eye movements and twitching limbs.

ما در مورد چیزهایی مثل یادگیری از طریق آزمون و خطا، پیش‌بینی رویدادهای آینده، فریب عمدی، و حتی رفتار خواب شبیه REM، همراه با حرکات چشم و حرکات اندام صحبت می‌کنیم.

The processing power required  to run the animal’s cognition   should not fit into such itty-bitty hardware.

قدرت پردازشی مورد نیاز برای اجرای شناخت حیوان نباید در چنین سخت‌افزار کوچکی جا بگیره.

And yet, the spiders think in uncanny ways,  like learning through trial and error.

با این حال، عنکبوت‌ها به روش‌های عجیبی فکر می‌کنن، مثل یادگیری از طریق آزمون و خطا.