Why I Spend Hours Sketching in Conflict Zones | George Butler | TED

Drawing has become one of the few moments in my life that I get to be present with somebody.

طراحی یکی از معدود لحظات زندگیم شده که می‌تونم با یه نفر حضور داشته باشم.

It's a chance to be with them and connect, which I think is very rare in this world.

فرصتیه برای بودن با اونا و ارتباط برقرار کردن، که فکر می‌کنم توی این دنیا خیلی نادره.

My name is George Butler, I'm a reportage artist and that means going to different parts of the world, drawing humanitarian crisis, conflict zones, natural disasters and recording the stories that I find there.

اسمم George Butler هست، یه هنرمند گزارشی هستم و این یعنی رفتن به نقاط مختلف دنیا، ترسیم بحران‌های بشردوستانه، مناطق جنگی، بلایای طبیعی و ثبت داستان‌هایی که اونجا پیدا می‌کنم.

I spend a lot of time drawing in places that are typically very loud.

وقت زیادی رو صرف طراحی در مکان‌هایی می‌کنم که معمولاً خیلی شلوغ و پرسروصدان.

Busy scenes around the edges of atrocity, and I'm just sitting and drawing, focusing on someone's eyebrows or their face, or the way that their eye catches the light.

صحنه‌های شلوغ در حاشیه فجایع، و من فقط نشستم و طراحی می‌کنم، تمرکز روی ابروهای یه نفر یا صورتش، یا طرزی که چشمش نور رو می‌گیره.

Someone's telling you this sort of heartbreaking story, and you're trying to record or relate something that you've seen in their face onto a page to best describe it.

یه نفر داره یه داستان دلخراش بهت میگه، و تو داری سعی می‌کنی ثبت کنی یا چیزی رو که توی صورتش دیدی روی کاغذ بیاری تا بهتر توصیفش کنه.

That's my role. To inform and offer dignity and understanding and connect one side of the world with the other.

این نقش منه. اطلاع‌رسانی و ارائه کرامت و درک و اتصال یه طرف دنیا به طرف دیگه.