Can humans be trusted with control over genetics? - Michael Vazquez and Raye Ploeger

Andre and Leslie are a deaf couple who have recently decided to have a child, and they’re considering using a process called preimplantation genetic diagnosis.

آندره و لسلی زوجی ناشنوا هستند که اخیراً تصمیم به بچه‌دار شدن گرفته‌اند و در حال بررسی استفاده از روشی به نام تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی هستند.

In PGD, an embryo is screened for genetic conditions before being transferred into the uterus, allowing prospective parents to exclude embryos with unwanted genetic conditions.

در PGD، یک جنین قبل از انتقال به رحم برای شرایط ژنتیکی غربالگری می‌شود و به والدین آینده اجازه می‌دهد تا جنین‌های دارای شرایط ژنتیکی ناخواسته را حذف کنند.

However, Andre and Leslie are considering using PGD to ensure deafness in their child.

با این حال، آندره و لسلی در حال بررسی استفاده از PGD برای اطمینان از ناشنوایی در فرزندشان هستند.

While the couple is uneasy exercising such profound control over their child’s future, as deaf parents, they feel they could provide better guidance to a child that would share their lived experience and grow up immersed in deaf culture.

در حالی که این زوج از اعمال چنین کنترل عمیقی بر آینده فرزندشان ناراحت هستند، به عنوان والدین ناشنوا، احساس می‌کنند که می‌توانند راهنمایی بهتری به کودکی ارائه دهند که تجربه زندگی آنها را به اشتراک بگذارد و در فرهنگ ناشنوایان غرق شود.

But is it ethical for these two to select for deafness?

اما آیا انتخاب ناشنوایی برای این دو نفر اخلاقی است؟

The rise of genetic technologies like PGD have led philosophers to consider this kind of question.

ظهور فناوری‌های ژنتیکی مانند PGD باعث شده است که فلاسفه به این نوع سوالات فکر کنند.

And to make sense of these dilemmas, many thinkers rely on the “Principle of Procreative Beneficence.” Coined by philosopher Julian Savulescu, this principle says any prospective parent able to select their future child’s traits, should give their child the best chance at the best life.

و برای درک این معضلات، بسیاری از متفکران به "اصل منفعت باروری" تکیه می‌کنند. این اصل که توسط فیلسوف جولیان ساوولسکو ابداع شده است، می‌گوید هر والد آینده‌ای که قادر به انتخاب صفات فرزند آینده خود باشد، باید بهترین شانس را برای بهترین زندگی به فرزندش بدهد.